Trzech złych, bardzo złych
  małych chłopców, dobrze ich znam
  chcą robić brzydkie rzeczy
  tak jak Piotruś Pan
  
  Nie lubią być kochani
  to ich rani do krwi
  więc tańczą i śmieją się
  okrutni i źli
  
  Ich serca zamieniają się w zimny głaz
  nie potrafisz, nie zdołasz ich rozgrzać
  tylko tracisz czas
  
  Ich ojciec mało mówił
  silny z niego był drań
  nie chciał płakać nigdy
  chociaż czasem się bał
  
  Potem robił im krzywdę
  nie mogłeś tego znieść
  więc płaczesz i krzyczysz
  i tak bardzo boisz się
  
  Twoje serce zamienia się w zimny głaz
  nie potrafisz, nie zdołasz go rozgrzać
  tylko tracisz czas
  
  Trzech złych, bardzo złych
  małych chłopców, dobrze ich znam
  sypią w oczy złotym pyłkiem
  tak jak Piotruś Pan
  
  W swej samotnej łódeczce
  przemierzają świat
  wciąż nie mogą dorosnąć
  pragną ranić do krwi
  potem płaczą samotni
  opuszczeni i źli
  
  Ich serca zamieniają się w zimny głaz
  ich serca zamieniają się w zimny głaz
  ich serca zamieniają się w zimny głaz
  nie potrafisz, nie zdołasz ich rozgrzać
  tylko tracisz czas