Sous le ciel de Paris
  S'en vole une chanson
  Miłość jak ptak pod niebem
  Buduje swój dom
  Miłość gdy chce, to hula
  Po mieście jak wiatr
  A gdy ma chęć
  To z posad porywa nasz świat
  Wystarczy, że ktoś gdzieś
  Miłosną śpiewa pieśń
  A już jak ćmy
  Zlatują sny
  Żeby w bajkę się wpleść
  A w bajce świat się kręci
  Jak w bajce, i cóż
  Wystarczy gest
  Kopciuszek królewną jest już
  
  La fille de joie est belle
  Au coin de la rue, la' bas
  Potrzeba tak niewiele
  By odbić się od dna
  Lecz co się stanie potem
  Gdy dno za tobą już
  A życie jak narkotyk
  Gra w sercu gromki tusz
  
  Padam, padam, padam
  Ta muzyka upaja jak gin
  Padam, padam, padam
  Za muzyką tą idziesz jak w dym
  Padam, padam, padam
  Z nią zostaniesz na dobre i złe
  Ona wnet porwie cię
  Poprowadzi w dal
  Poniesie w obłęd i szał
  Lecz obłęd niestraszny ci, bo
  Na obłęd cię stać, póki co
  Rachunki zapłacisz en mass
  Lecz jutro, bo dzisiaj nie czas
  A może już jutra nie będzie
  Ni nocy nie będzie, ni dni
  I lepiej pozostać w obłędzie
  I tańczyć do bólu, do krwi
  A w krąg brzmi: bravo, bis
  
  Za to serce złamane
  Bravo, bravo
  Za szkła w twarzy odłamek
  Bravo, bravo
  Za śmierć, co wciąż przy tobie
  Przy tobie była tuż
  Za w ciasnej garderobie
  Przy żyłach ostry nóż
  Za narkotyk i odwyk
  Bravo, bravo
  Za miłości przygodne
  Bravo, bravo
  
  Non! Rien de rien
  Non! Je ne regrette rien
  Po co łzy, otrzyj łzę
  Ważne, by każdy żył
  Tak, jak chce
  Non! Rien de rien
  Non! Je ne regrette rien
  Brać jak tlen życie swe
  Jednym tchem
  Móc wyśpiewać je
  
  Przy melodii tej, sprzed lat
  W kolorach widzę świat
  Je vois la vie en rose
  Budzi we mnie życia głód
  Tych parę drobnych nut
  Śpiewanych tęsknym głosem
  Choć ktoś może ze mnie drwi
  Ja nie dbam o to, gdy
  Je vois la vie en rose
  Bo chociaż do dnia
  Podobny jest dzień
  Śnić pragnę sen
  W którym brzmi ta melodia
  Budzi we mnie życia głód
  Tych parę drobnych nut
  Tych parę...
  
  Elle e'coute la java
  Mais elle ne la danse pas
  A ja przez życia zmienne koleje
  Pójdę dalej na wprost
  Niosąc w sercu ten głos
  Co pozwala zachować nadzieję
  Że choć życie ma kres
  Jednak coś przecież jest
  Co zostaje, nie idzie do nikąd
  Jakaś reszta na dnie
  Co nie ciszą jest, nie
  Bo ta reszta jest właśnie muzyką
  Muzyką