Bóg się rodzi, moc truchleje
  Pan niebiosów obnażony
  Ogień krzepnie, blask ciemnieje
  Ma granice - Nieskończony
  
   Wzgardzony - okryty chwałą
   Śmiertelny król nad wiekami
   A Słowo Ciałem się stało
   I mieszkało między nami
  
  Cóż masz, niebo, nad ziemiany?
  Bóg porzucił szczęście twoje
  Wszedł między lud ukochany
  Dzieląc z nim trudy i znoje
   Niemało cierpiał, niemało
   Żeśmy byli winni sami
   A Słowo Ciałem się stało
   I mieszkało między nami
  
  Podnieś rękę, boże Dziecię
  Błogosław ojczyznę miłą
  W dobrych radach, w dobrym bycie
  Wspieraj jej siłę Swą siłą
   Dom nasz i majętność całą
   I wszystkie wioski z miastami
   A Słowo Ciałem się stało
   I mieszkało między nami