Mesyjasz przyszedł na świat prawdziwy,
  I prorok zacny z wielkiemi dziwy:
  Który przez swoje znaki
  Dał wodzie winne smaki,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Wesele zacne bardzo sprawiono,
  Pana Jezusa na nie proszono,
  I zwolenników jego,
  By strzegli Pana swego,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Z wielkim dostatkiem potrawy noszą,
  Pana Jezusa aby jadł proszą:
  Wszystkiego dosyć mają,
  Tylko wina czekają,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Matuchna jego, gdy to ujrzała,
  Oblubieńcowi dogodzić chciała:
  Prosiła swego Syna,
  By czynił z wody wina,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Pan Jezus chcąc tym uszlachcić gody,
  Kazał nanosić dostatkiem wody:
  Hej gody, gody, gody!
  Wnet będzie wino z wody,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Wnet prawdziwego Boga poznali,
  Gdy zamiast wody wino czerpali:
  Hej wino, wino, wino!
  Lepsze niż pierwej było,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Najświętsza Panna gdy skosztowała
  Z pełnego sobie nalać kazała:
  Hej wina, wina wina!
  Będę ja dzisiaj piła,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Piotr z Apostoły stojąc przy dzbanie,
  Woła na Jana pij rychło do mnie:
  Hej wino, wino, wino!
  Lepsze niż przedtem było,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Pił Szymon garcem do Mateusza,
  Filip konewką do Tadeusza,
  Hej wino, wino, wino!
  Lepsze niż przedtem było,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Gdy Jakób mniejszy porwał garnuszek,
  Judasz Tadeusz nalał kieliszek:
  Hej wino, wino, wino!
  Lepsze niż przedtem było,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Pawle z Maciejem wam oskomina,
  Żeście nie pili takiego wina:
  Hej wino, wino, wino!
  Lepsze niż przedtem było,
  W Kanie Galilejskiej.
  
  Przez narodzenie twojego Syna,
  Każ nam nalewać Panienko wina:
  Hej wina, wina, wina!
  U tak dobrego Pana,
  W Królestwie niebieskiem.