Gdy los cię rzuci gdzieś w daleki świat,
  Gdy zgubisz szczęście swe i poznasz życia smak,
  Zatęsknisz do rodzinnych stron
  I wrócisz tu, wrócisz, gdzie twój dom.
  
  Powrócisz tu, gdzie nadwiślański brzeg,
  Powrócisz tu zza siedmiu gór i rzek,
  Powrócisz tu, gdzie płonie słońcem wrzos i głóg,
  Gdzie cienie brzóz, piach mazowieckich dróg.
  
  Powrócisz tu, gdzie wierzby pośród pól,
  Powrócisz tu, gdzie klucze białych chmur,
  Powrócisz tu, by szukać swoich dróg i gwiazd,
  By słuchać znów, jak wiosną śpiewa las, powrócisz tu!
  
  Pod niebem wielkich miast swój zgubisz ślad,
  Osiągniesz to, co chcesz, za rok, za parę lat.
  Lecz gdy zdobędziesz wszystko już,
  Z dalekich stron kiedyś wrócisz tu.
  
  Powrócisz tu, gdzie nadwiślański brzeg,
  Powrócisz tu zza siedmiu gór i rzek,
  Powrócisz tu, gdzie płonie słońcem wrzos i głóg,
  Gdzie cienie brzóz, piach mazowieckich dróg.
  
  Powrócisz tu, gdzie wierzby pośród pól,
  Powrócisz tu, gdzie klucze białych chmur,
  Powrócisz tu, by szukać swoich dróg i gwiazd,
  By słuchać znów, jak wiosną śpiewa las.
  Powrócisz tu, powró - ó - cisz!