Hej, drodzy Państwo, już za chwilę
  Jednych to śmieszy, innych wzrusza
  Róże, anioły i motyle
  Magik wyciągnie z kapelusza
  Oto nadchodzi, orkiestra tuż
  Zachwyt widowni - jak nosi frak
  Ktoś rzuca różę z bocznych lóż
  A mistrz się kłania, daje znak
  I nagle w dłoni mu zakwita
  Burzą fioletu i czerwieni
  Wspaniałość kwiatów rozmaita
  Którą za chwilę w ptaka zmieni
  
  Bo to jest cyrk, wesołe łzy
  Od braw widowni namiot drży
  Cekiny, złoto, świateł blask
  Lew na huśtawce, bicza trzask
  W za dużych butach ryży Bim
  Niezłym aktorem kiedyś był
  Romeo, Hamlet, Konrad, Cyd
  Już nie pamięta tego nikt
  Pod maską błazna chowa twarz
  Przyjrzyj się dobrze - znasz ją, znasz
  Bo to jest cyrk, muzyka gra
  I gorzki uśmiech, wesoła łza
  
  Nie ma strachu, ni ryzyka
  Panowie, panie i panienki
  Tygrys nie gryzie, kozły fika
  Chociaż treserka jest bez ręki
  Oto na koniu dyrektor sam
  W ręku ma władzę i bicze dwa
  Falują biusty pięknych dam
  A tam, w orkiestrze, cicho gra
  Za rudą małpkę dziś przebrana
  Śmieszna garbuska, płacząc skrycie
  Która jest właśnie zakochana
  I już nie magia to, lecz życie
  
  Bo to jest cyrk...