Gdy jedna łza opada w dół
  To jeszcze nic, to jeden ból
  Żal, że jedno serce pękło znów
  Płacz, dziewczyno, płacz
  Tak wiele waży łza
  Lżej, gdy się rozleje w rzekę łez
  Serdecznie płacz, mężczyzno, płacz
  Osuszy rzekę czas
  Sól w kącikach ust wytrawi wiatr.
  
  Gdy tysiąc łez opada w dół
  Jak wielki deszcz z bezbronnych chmur
  To tysiąc serc przeszywa ból
  Ulice łez i miasta łez
  Wagony łez, pociągi łez
  Czy nigdy już nie skończą się.
  
  Są złote łzy z bogatych serc
  I srebrne łzy zamożnych sfer
  Spójrz, biedaków łzy to zwykłe szkło
  Pan uskładać chce naszyjnik z naszych łez
  Płacz to taka zwykła ludzka rzecz.
  
  A szczęścia łzy, gdzie one są
  Do jakich ust spływają wciąż
  Aj, jak przez te łzy wygląda świat
  Śmiej się, bracie, śmiej
  Niech perły rodzi śmiech
  Pan chce mieć naszyjnik z naszych łez
  Dlatego śmiej się, bracie, śmiej
  Niech życie perli się
  Śmiech to taka ludzka, zwykła rzecz.