Znowu jestem sama
  Wbijam oczy w jeden punkt
  Taki jest mój dramat
  Tylko taki jest mój bunt
  Przebić wzrokiem ścianę
  Skruszyć cegły, skruszyć mur
  Może tam, po drugiej stronie
  Ktoś tak jak ja zaciska w dłoniach ból
  
  Takie są me oczy, taka moich oczu treść
  One gasną już, gasną jak płomyki świec
  
  On wróci nad ranem i będzie się śmiać
  Że ja przy tej ścianie wciąż muszę tak trwać
  On nic nie zrozumie, bo znowu dziś pił
  Że tam, gdzie ten mur, przecież on kiedyś był
  Mój anioł, mój amant, mój książę, mój bóg
  To nic, to nieważne i tak szkoda słów
  
  Znowu jestem sama
  Wbijam oczy w jeden punkt
  Kiedy byłam mała
  Tak lubiłam morza szum
  Kiedy byłam mała
  Tak lubiłam biec przez las
  Żeby tam, po drugiej stronie
  Zachodzący schwytać w dłonie blask
  
  Takie były oczy, taka była oczu treść
  One gasną już, gasną jak płomyki świec