Na Krakowskim czy w Nohant
  Wszędzie błysk nadziei taki sam
  Że wzajemna miłość w nas
  Przerwie niekochania czas
  
  Na długich listach ślady łez
  A pragnienie to tak silne jest
  By fatalna prysła nić
  Żeby kochanym być
  
  Czy na wierzby witkach mazowiecki wiatr
  O świtaniu dnia swą melodię gra
  Czy noc nad Majorką wdziewa czarny płaszcz
  Smutek jedną ma twarz
  
  Kiedy ci odmawia świat miłości tej
  Ty wciąż bardziej chcesz, bardziej pragniesz jej
  Oddałbyś winnice najwspanialszych nut
  Za czułości choć łut
  
  Na Krakowskim czy w Nohant
  Z tym pytaniem zawsze będziesz sam
  Kiedy świata pytasz się
  Czemu kochasz mnie tak źle
  
  W ust kąciku łza i sól
  W sercu ciemny niespełnienia ból
  I nie cieszy sławy smak
  Czemu tak? Dlaczego tak?
  
  
  Na Krakowskim czy w Nohant
  Wszędzie błysk nadziei taki sam
  Że wzajemna miłość w nas
  Przerwie niekochania czas
  
  W sercu tłucze się jak ptak
  Pragnienie silne tak
  I wciąż tej miłości, serca wzajemności
  Będzie ci do szczęścia brak
  
  Czemu tak? Dlaczego tak?