Szkoda, że
  stało się,
  szkoda, że
  nie ma, że
  - ech, próżna mowa.
  Norwid - ten
  pisałby,
  Tycjan i
  Rembrandt, i
  Loon by malował
  Ręce jak
  miękki sen,
  oczy jak..
  czy ja wiem?
  Wiadomo - oczy!
  Anioł szedł,
  szedł przez mgłę,
  mówię - tak!
  A on - nie!
  I zauroczył.
  Teraz co? nonny-ho!
  Kruchy świat, kruche szkło.
  Teraz co? nonny-ho!
  Kruchy świat, kruche szkło.
  No i łzy -
  a! to ty?
  Szkoda mi,
  byłyby
  i brzoskwinie.
  Biały ptak,
  a tu tak:
  czarny mak,
  ciemny smak -
  jak po winie.
  Teraz co? ...
  ... maski i instrumenty...
  
  Na cóż mi
  kwiaty i
  szmaragd,
  gitara
  i okręty.