Po mieście włóczę się pustym,
  O, Boże, jakże to skończyć!
  Jak zdobyć się na to, by odejść
  I z tobą się rozłączyć.
  
  Myślałem już nad tym tyle,
  I jeszcze się męczę i myślę.
  Księżyc się za mną obraca
  Po szybach, po dachach, po Wiśle.
  
  Balustrady mostu powleka
  Zielono-złotym szronem,
  Pytam cię, proszę i wołam
  Mym sercem umęczonem.
  
  I jestem spokojny, spokojny,
  Z równowagi mnie nic nie wytrąca,
  Przeliczam daty pamiętne
  Każdego dnia i miesiąca.
  
  Rocznice, daty, zdarzenia
  Powtarzam, pomnażam i liczę,
  I tylko mi serce z żalu
  Jak pies. jak pies skowyczy.