pamiętasz tamten dzień
  i twojego ojca cień
  smutny tak gdy odchodził sam
  myślałaś co mu jest
  co naprawdę stało się
  tobie nikt nie wytłumaczył nic
  wierzyłaś kłótni kres
  mama rozpogodzi się
  koniec łez
  i będzie dobrze już
  a ojciec pal go sześć
  byle tylko dał nam jeść
  nie ma go - odeszło z domu zło
  nie rozumiałaś wtedy nic
  nie rozumiałaś nic a nic ...
  Ty nigdy nie płakałaś z nim
  kiedy go zdradzały sny
  gdy był sam ty nie byłaś z nim
  wolałaś wierzyć
  że gdzieś daleko bawi się
  cierpisz ty - to wystarczało ci
  tak wiele długich zim
  nie zmieniło w tobie nic
  a na łzy jesteś dumna zbyt
  między życiem
  a tym co ty nazywasz prawdą
  to uwierz mi - najłatwiej rozbić nos
  ty nie rozumiesz z tego nic
  nie rozumiesz nic a nic ...