Te same mury od rana
  Te same stoły odrapane
  Te same twarze, te same słowa
  Od lat już bardzo dobrze znane
    To samo miejsce już od lat
  Ci sami ludzie obok Ciebie
  Twój mały półprywatny świat
  Czy tylko Twój, Ty nie wiesz
  Nie wiesz nie, czy tylko Twój
  Ty nie wiesz nie
    Z nadzieją patrzysz na kufla dno
  Zostało jeszcze trochę piany
  Tam Afrodytę wypatrzyć chcesz
  Lecz wzrok Twój już pijany
  I znów wychodzisz z piany pijany
  Z przybitą do ramion głową
  Szukasz gdzieś wyjścia lecz
  Wokół ściany zamknięte w krąg
  Zamknięte w krąg
  Z nadzieją patrzysz na kufla dno...
    I znów wychodzisz z piany pijany...