Za horyzontem wielka korona gór
  Na karoserii różowieje kurz
  Odsuwasz dach, w rękę łapiesz wiatr
  Powiedz prawdę, ile lat mnie kochasz?
  Droga ucieka, noga już ciężka jest
  Opór decha i z oczu znika sen
  Będzie nam najbliższych czasem brak
  Spalone mosty to najlepszy w życiu start
    Ratujmy co się da
  Obróćmy jeszcze raz
  Kalejdoskop
    Wóz tnie powietrze, jak nóż weselny tort
  W najbliższym mieście każę obudzić dzwon
  Za marzenia słono płaci się
  Lecz życie tak niepowtarzalne jest
  Wyciągasz palce wtedy, gdy zmieniam bieg
  Gdzieś zniknął pancerz, który krępował mnie
  Wolność ma tak śmiesznie słony smak
  Gdzieie też żal tamtych, zakręconych lat
    Ratujmy co się da
  Obróćmy jeszcze raz
  Kalejdoskop
    Pamiętam, jak do miasta raz zjechał na dzień wielki cyrk
  Po przedstawieniu byłaś zła
  Bo chciałem w świat z cyrkiem iść
  Na karuzelę musiałem cię wziąć
  By pęd osuszył ci łzy
  Tunel miłości jak noc objął nas
  Pocałowałaś mnie tam pierwszy raz
  Obiecywałaś pół nieba mi dać
  Odjechał cyrk, a ty z nim zniknęłaś
    Odrosła trawa, gdzie stał diabelski młyn
  Po czterech latach wróciłaś, ale z kimś
  Wnet zrozumiałem, że ja tylko tracę czas
  I wyjechałem, by pokazać na co mnie stać
    Co za historia, w powietrzu wisi kicz
  W promieniach słońca blacha jak złota lśni
  Każdy nit w silniku cały drży
  Wszyscy pragną szczęśliwego końca
    Twoja sukienka przed czasem zdradza mi
  To, co mnie czeka być może jeszcze dziś
  Przez dziesięć lat wyśniłem dzień po dniu
  Wielką ucieczkę, najdłuższą drogę do twych...
    Za horyzontem niepewność czeka nas
  Gnamy jak pocisk prosto w objęcia dnia
  odsuwasz dach, w rękę łapiesz wiatr
  Powiedz prawdę, ile lat mnie kochasz!