A była raz Murzynka miła,
  posąg z czarnej skały,
  co w Dunajcu Czarnym żyła,
  Stach Bachleda w Białym.
    Cosik brało ich ku sobie,
  wzięli na odwagę,
  ona jemu dała tam-tam,
  a on jej ciupagę.
    A ona go kua, kua
  tumana, muła.
  A on: aua, aua!
  Je, je, je!
  A on jej puk-puk w tam-tam.
  Ua - ua!
  A ona: e tam, e tam.
  Je - je - je!
    Z tej miłości pili cięgiem,
  gorzałę ze śmagą.
  On jej w końcu przyrżnął bębnem,
  ona mu ciupagą.
    Morał z tego względem trunków
  ukuli u górali:
  Nie mieszaj chłopie gatunków,
  bo ci łeb rozwali.
    A ona go...
    Że Murzynka w tej parafii
  żaden cud na ziemi,
  bo już przecie nom sie trafieł
  w Poroninie Lenin.
    A, że była psiakrew śwarno
  Stach kcioł zwyobracoć,
  ale nocka było corno
  nie mógł jej namacoć.
    A ona go...