Świtem bladym, białym ranem po niebie, po niebie
  czarne chmury rozczochrane czesał górski grzebień
  a ja jeszcze cię nie znałam o tej porze
  czyś ty wróbel, nie wiedziałam, czyś ty orzeł.
    Hej! poznałam cię po drodze, po drodze do nieba
  kiedy wicher dmuchał srodze, świerkami kolebał
  a to było świtem prawie, bardzo wcześnie
  nie wiedziałam, czy na jawie śnię, czy we śnie.
    A południa płomień lasy ogarnął, podpalił
  kiedyśmy za pierwszym razem siebie poznawali
  góry wielkie grzały obok pełne światła
  wyruszałam wtedy z tobą na kraj świata.
    Biegłam z tobą jak po ogień do góry, do słońca
  za doliny za szerokie po miłość bez końca
  czerpaliśmy z siebie sami cuda, cuda, cuda
  i oczami i ustami jak ze źródła.
    Zmierzchem, nocką, w borów cieniu pod księżycem dużym
  ty skąpałeś się w strumieniu aż po same uszy
  a ja spałam w ciepłym zboczu i to znaczy
  już wiedziałam jak ci z oczu, z oczu patrzy
    Biegłam z tobą ...