Rośnie potęga gdy kryzys załamuje małych
  Kopuła za kopuła rośnie kłując szpicami atlas nieba
  Podczas gdy nam prócz nieba
  Po prostu dachu nad głowa trzeba.
  Czernieją witraże w szczerej słońca lasce
  Krucyfiksy w perłach w poświacie ...
  Ukrzyżowany złotą zwiesza głowę
  Sprzedany - za biedaków grosze
  Znieważony - on i jego słowo
  Gdy fałszywym tonem śpiewa kapłan w szatach przetykanych zlotem
  I zloty kielich podnosi do ust które nie pragną
  I upierścienioną dłoń wyciąga po datek
  by po obrzędzie pozostawić
  W chmurze pyłu spod kół
  Biedotę - tępy zawistny tłum
  Bez nadziei w sercu i wiary
  bez chęci poprawy bez cienia prawdy
  W rozterce - tłumionej alkoholem
  w pragnieniu posiadania
  Spędzającego sen z powiek
  W bezmyślnej agresji czterech ścian skleconych
  Złorzeczącej bluźniącej na co dzień - odruchowo
  Gardzącej bo pogardzanej
  bo splugawiono ich prosta wiarę
  Bo jednak widza choć mieli nie patrzeć:
  Złoto i rubiny - miast ubóstwa ciała
  Perły i diamenty - miast skruchy w pokorze
  W imieniu boga wzywanego nadaremno
  w pustej wzniosłości przeliczalnej na pieniądze
  I liczonej a jakże
  w kancelariach pełnych petentów
  pieczęci
  sygnetów
  uniformów
  insygniów
  odcinków i rejestrów!
  W woli panowania !
  Szkatuł - wszelkiego bogactwa
  Prócz prawdy - prócz uśmiechu
  W wywyższeniu - coraz bliższym upadku
  W pustce i ciszy - przed burza
  W opasłej pozie rozwiązłych proboszczy
  W pyle spod kół ich pojazdów
  W podręcznikach włoskiego na przednich siedzeniach
  Z woli wysokich gremiów na tajnych zgromadzeniach.
  Nie ma Chrystusa
  a gdyby nadszedł
  został by wydany
  opluty i obity kamieniami
  w końcu w szpitalu dla wariatów
  którzy nie rozumieją racji stanu
  niech wiec milczą jeśli nie chcą mieć kłopotu.
  Zaprawdę powiadam wam niegodne to i niesprawiedliwe
  niesłuszne ni zbawienne.
  W ranach Chrystusa Szatan macza palce !