Rosła kalina z liściem szerokim,
   Nad modrym w gaju rosła potokiem,
   Drobny deszcz piła, rosę zbierała,
   W majowym słońcu liście kąpała,
   W lipcu korale miała czerwone,
   W cienkie z gałązek włosy wplecione,
   Tak się stroiła jak dziewczę młode
   I jak w lusterko patrzyła w wodę.
  
   Wiatr co dnia czesał jej długie włosy,
   A oczy myła kroplami rosy.
   U tej krynicy, u tej kaliny
   Jasio fujarki kręcił z wierzbiny
   I grywał sobie długo żałośnie,
   Gdzie nad krynicą kalina rośnie,
   I śpiewał sobie: dana, oj dana,
   A głos po rosie leciał co rana.
  
   Kalina liście zielone miała
   I jak dziewczyna w gaju czekała.
   A gdy jesienią w skrzynkę zieloną,
   Pod czarny krzyżyk Jasia złożono,,
   Biedna kalina snadź go kochała,
   Bo wszystkie swoje liście rozwiała,
   Żywe korale wrzuciła w wodę,
   Z żalu straciła swoją urodę.