Pod żaglami Zawiszy, życie płynie jak w bajce.
   Czy to w sztormie, czy w ciszy,
   Czy w noc ciemną, w dzień jasny.
  
   Chociaż burza szaleje, fala pokład zalewa,
   To załoga Zawiszy, czuje wtedy, że pływa.
  
   Białe żagle na masztach, to jest widok mocarny,
   W sercu radość i siła, czuje wtedy, że pływa.
  
   Więc popłyńmy raz jeszcze, w tą dal siną bez końca,
   Aby zażyć swobody, wiatru morza i słońca