Gdym się na świat narodziła
   Matuś moja rzekła mi:
  
   "Córuś moja, córuś miła,
   Te skrzypeczki daję ci.
  
   Te skrzypeczki - nie do zbycia,
   Byle komu nie daj grać,
   Do szesnastu latek żyda
   Nie pokazuj ich na świat."
  
   Gdym szesnaście latek miała
   To nieszczęście stało się:
  
   Ja skrzypeczki swe wyjęłam,
   By na świat pokazać je.
  
   Smyczek cienki miał, niedługi
   I pociągał raz po raz.
   Struna pękła - ja zemdlałam,
   Bo to było pierwszy raz.
  
   Gdy sześćdziesiąt latek miałam,
   Nikt na skrzypcach nie chciał grać.
   Struny były poszarpane
   I nie chciały głosu dać.