Chodził kiedyś kataryniarz
   Nosił na plecach słowików chór
   I papugę ze złotym dziobem
   I pierścionków sznur
  
   Nad Warszawską, starą Wisłą
   Za jeden grosik, za dwa lub trzy
   Modry Dunaj w takt walca płynął
   I papuga ciągnęła mi
  
  
   Złoty pierścionek, złoty pierścionek na szczęście
   Z niebieskim oczkiem, z błękitnym niebem na szczęście
   Złoty pierścionek kataryniarza jedyny
   Na moje szczęście, na szczęście każdej dziewczyny
  
   Dzisiaj tamten kataryniarz
   Nosi na plecach już skrzynię lat
   I we włosach pierścionki srebrne
   Które zwija wiatr
  
   Odleciała już papuga
   I mój pierścionek dawno znikł
   Więc powiedzcie, gdzie mam go szukać
   Kto go jeszcze odnajdzie mi
  
  
   Złoty pierścionek, złoty pierścionek na szczęście
   Z niebieskim oczkiem, z błękitnym niebem na szczęście
   Złoty taki miedziany, dziecinny
   Za ten pierścionek oddałabym dziś sto innych