Ciągle pada! Asfalt ulic jest dziś śliski jak brzuch ryby,Mokre niebo się opuszcza coraz niżej, żeby przejrzeć się w marszczonej deszczem wodzie. A ja?A ja chodzę desperacko i na przekór wszystkim moknę,Patrzę w niebo, chwytam w usta deszczu krople,patrzą na mnie rozpłaszczone twarze w oknie, to nic.Ciągle pada! Ludzie biegną, bo się bardzo boją deszczu,Stoją w bramie, ledwie się w tej bramie mieszcząc,ludzie skaczą przez kałuże na swej drodze. A ja?A ja chodzę, nie przejmując się ulewą ani spiesząc,Czując jak mi krople deszczu usta pieszczą,ze złożonym parasolem idę pieszo, o tak!Ciągle pada, alejkami już strumienie wody płyną,Jakaś para się okryła peleryną,przyglądając się jak mokną bzy w ogrodzie. A ja?A ja chodzę w strugach wody, ale z czołem podniesionym,Żadna siła mnie nie zmusza i nie goni,idę niby zwiastun burzy z kwiatkiem w dłoni, o tak.Ciągle pada, nagle ogniem otworzyły się niebiosa,Potem zaczął deszcz ulewny siec z ukosa,liście klonu się zatrzęsły w wielkiej trwodze. A ja?A ja chodzę i niestraszna mi wichura ni ulewa,Ani piorun, który trafił obok drzewa,słucham wiatru, który wciąż inaczej śpiewa.Ciągle pada, nagle ogniem otworzyły się niebiosa...który wciąż inaczej śpiewa. A ja?A ja chodzę desperacko i na przekór... patrzą na mnie rozpłaszczone twarze w oknie, to nic.