Słońce nad stadniną
   W końską grzywę chowa twarz.
   Wstęgą nad łąkami
   Jeszcze się unosi mgła.
   Stoją napięte
   Jak strzała, gdy drży,
   Nim cięciwy świst
   Znów do lotu ją poderwie.
  
   Konie, dumne konie
   Zasłuchane w szumy traw.
   Lekkie i swobodne
   Jak na czystym niebie ptak.
   Kiedy tak patrzę -
   Do biegu się rwą.