Z marzeń powstał świat, mój dziecięcy świat.
   W wielkich sklepach błyszczał mi za szkłem,
   Deszczem piłek spadł na przedszkolny bal.
   Co tu gadać, trochę mi go żal ...
  
   Z marzeń powstał świat, własny, bliski świat.
   Ustawiałem z nich, jak z klocków, dom.
   Czasem bywa tak, że wychodzą sny
   Na pół drogi snom.
  
   Kto z góry wie? Kto przyszłość zna?
   Kto pewien jest, co mu da,
   Spełni co zmienny los, szybki czas?
   I zwykłe dnie i święta dwa -
   Nasz żywy świat, który jest
   Z tego, co cieszy, co boli nas.
  
   Z marzeń powstał świat, niecierpliwy świat,
   A nocami skrzydła rosły nam
   I w obłokach aż widywano nas! -
   Widywano pewnie nas i tam.
  
   Z marzeń powstał świat, namacalny świat,
   Choć bywało wymknął nam się z rąk,
   Chociaż mało kto w życiu spotkać miał
   Marzeń dalszy ciąg.
  
   Kto z góry wie? Kto przyszłość zna,
   Choć niby już poznał świat,
   Niby już zgłębił sens wielu ksiąg?
   Lecz bywa, że ktoś szczęście ma
   I z życia tu, i z życia tam,
   Marzeń mu złoży się dalszy ciąg.