Poprzez błękitne zasłony
   Słońce rozpala naszą obojętność
   Poprzez siły dzielące kosmos
   Malujemy pejzaże naszych marzeń
   Płaszcz już porzucony
   Deptany kopytami ludzkiej nienawiści
   Pióro jeszcze w dłoni tkwi
   Pieśń rozbrzmiewa na naszych ustach
   Póki siła jasnych gwiazd
   Póty niemoc czarnych widm
   Póki sumienia siła w nas
   Póty moc i wiara
   Póki sumienia siła w nas
   Póty moc i wiara