Eliza wyszła z domu
   Nie wróciła
   Wybiegła wcześnie rano kupić chleb
   Po drodze chyba adres mój zgubiła
   Do dzisiaj nie wiem gdzie mam szukać jej
   Po arcytrudnej stronie moich marzeń
   Od wtedy każdą chwilą jesteś Ty
   Za sobą mamy tyle pięknych zdarzeń
   Dlaczego nie chcesz dalej ze mną być?
   A ja codziennie wyczekuję
   I trwam jak zasuszony kwiat
   Twą twarz na lustrach dni maluję
   I to jest - mój świat
  
   Elizo możesz serce mieć dla kogoś
   Lecz przecież kiedyś musisz tutaj przyjść
   I znów pójdziemy razem wspólną drogą
   Wystarczy raz zapukać w moje drzwi
   Bo ja cierpliwie jeszcze czekam
   Bo ja przechodzę z kąta w kąt
   Czy wciąż Elizo będziesz zwlekać?
   Wymykać się z rąk.