Mknie koń z powietrza
   Nad tramwajami
   A na tym koniu
   Ten, który na nim
  
   Wszyscy słyszeli
   Niejedno o nim
   On mijające
   Źycie swe goni
  
   Niemożliwości
   Nie ma dla niego
   Zmartwienia swoje
   Przegania w biegu
  
   On nie ma domu
   A mieszka wszędzie
  
  
   On ludziom z oczu
   Spogląda zawsze
   On je podnosi
   By mogli patrzeć
  
   Błękit go poi
   Częstuje wiatrem
   Zimą, jesienią
   Wiosną i latem