Ciało me, wklęte w korowód istnienia,
   Wzruszone słońcem od stóp aż do głów,
   Zna ruchy dziwne i znieruchomienia,
   Które zeń w śpiewie przechodzą do słów.
  
   Zna pląsy gwiezdne, wszechświatów taneczność
   I wir i turkot rozszalałych jazd -
   Pieśnią jest życie i pieśnią jest wieczność
   W takt mego serca i nie moich gwiazd!
  
   Gdy wieczór na noc do snu się układa,
   Zmierzchami tłumiąc purpurowy żal,
   Bóg, niby z nieba strącona kaskada,
   W pierś mą uderza i rozdzwania w dal ...
  
   I drgają w piersi rozdzwonione losy,
   Bije do głowy rozśpiewana krew,
   I pieśnią całe ogarniam niebiosy,
   I ziemię całą widzę poprzez śpiew!
  
   Ciało me, wklęte w korowód istnienia,
   Wzruszone słońcem od stóp aż do głów,
   Zna ruchy dziwne i znieruchomienia,
   Które zeń w śpiewie przechodzą do słów.