O filiżance zwykła ballada
   a może jeszcze o czymś więcej
   rym się za rymem będzie układał
   jak to w piosence
   W pewnej kawiarni gdzie na pół czarnej
   wpadał stójkowy i poeta
   ta filiżanka miała zwyczajnie coś
   jakby etat
   Słuchała plotek nowin słuchała
   nie uroniła nic z rozmowy
   nie od parady dwa uszka miała
   porcelanowe
   małe zwycięstwa przegrane sprawy
   czułe uściski i rozstania
   łza tylko czasem wpadła do kawy
   łza pożegnania
   Aż filiżankę w końcu rozbito
   i ktoś powiedział żadna strata
   i kawę dalej normalnie pito
   i nikt nie płakał
   A morał z tego chociaż nieduży
   to niechaj wszyscy go poznają
   całkiem bez echa odchodzą którzy
   tylko słuchają.