I popłynęła nagle, wielka ciemna woda.
   Jakby ktoś winy nasze spłukać chciał do cna.
   Po wsiach i miastach, parkach i ogrodach.
   Niczym kosmiczna wielka łza.
   A przecież mówią, że gdy lato, to pogoda.
   Pęcznieją sady i żywicą pachnie las.
   A popłynęła nagle wielka ciemna woda.
   I stał zegar, ruszył czas.
  
   Dlaczego my, dlaczego tutaj, czemu tak.
   Pytamy ciągle, jak pytają małe dzieci.
   A odpowiedzi brak, a odpowiedzi brak.
   Bo to jest wielka tajemnica rzeki.
   A odpowiedzi brak, a odpowiedzi brak.
   Bo to jest wielka tajemnica rzeki.
  
   I popłynęła nagle, wielka ciemna woda.
   Jakby ktoś winy nagle spłukać chciał do cna.
   Po wsiach i miastach, parkach i ogrodach.
   Niby kosmiczna wilka łza.
  
   I chociaż ponoć już o gwiazdach wszystko wiemy.
   I coraz dalej wybiegamy w swoich snach.
   To tak naprawdę, wcale nie umiemy.
   Odpędzić chmury co nadciąga nad nasz dach.
  
   Z chórem
   Dlaczego my, dlaczego tutaj, czemu tak.
   Pytamy ciągle, jak pytają małe dzieci.
   A odpowiedzi brak, a odpowiedzi brak.
   Bo to jest wielka tajemnica rzeki.
   A odpowiedzi brak, a odpowiedzi brak.
   Bo to jest wielka tajemnica rzeki.
  
   Dlaczego my, dlaczego tutaj, czemu tak.
   Pytamy ciągle, jak pytają małe dzieci.
   A odpowiedzi brak, a odpowiedzi brak.
   Bo to jest wielka tajemnica rzeki.
   A odpowiedzi brak, a odpowiedzi brak.
   Bo to jest ...