Tak łatwo z rąk wymyka się
  Ucieka wciąż, znika we mgle
  A Ty je chcesz na własność mieć
  Chcesz zamknąć na klucz
  Przed światem schować
  Skryć - jak skarb swój
  Prywatny skarb... niemożliwe
    Bo szczęście to przelotny gość
  Szczęście to piórko na dłoni
  Co zjawia się, gdy samo chce
  I gdy się za nim nie goni
    Tym więcej chcesz im więcej masz
  Wymyślasz proch, chcesz sięgnąć gwiazd
  Lecz to nie to, nie - to nie tak
  I ciągle czegoś nam brak do szczęścia
  Wciąż nam brak, tak zachłannie brak
  Otwórz oczy...
    Szczęście to ta chwila co trwa
  Niepewna swojej urody
  To zieleń drzew, to dzieci śmiech
  Słońca zachody i wschody
    Więc nie patrz w dal,
  Bo szczęście jest tuż obok w nas
  W zwyczajnym dniu, w zapachu domu
  Wśród chmur, w ciszy traw
  Jest blisko nas, blisko tak, blisko tak...
    Bo szczęście to przelotny gość
  Przebłysk słonecznej pogody
  I dużo wie, kto pojął, że
  Szczęście to garść pełna wody
    Szczęście to ta chwila co trwa
  Szczęście to piórko na dłoni
  Co zjawia się, gdy samo chce
  I gdy się za nim nie goni